niedziela, 9 maja 2010

Katecheza 5 Boża miłość

 Katecheza 5
 Boża miłość

Słowo „Bóg” dzieli los wszystkich innych słów - może być różnie rozumiane przez różnych ludzi. Mówimy, że każdy człowiek ma swój własny obraz Boga. Swoje własne rozumienie.

Zastanówmy się przez chwilę, jak dochodzi do ukształtowania się tego obrazu. Przez prawie całe nasze życie słyszymy informacje o Panu Bogu. Chodzimy do kościoła i na katechezę, gdzie jesteśmy uczeni o Bogu. Prawda o Bogu jest jedna, ale różnie może być akcentowana. Ktoś może częściej zwracać uwagę na Bożą sprawiedliwość, a ktoś inny częściej na Boże miłosierdzie. Może to już owocować pewnymi różnicami w obrazie Boga. Ważniejsze jednak różnice powstawać będą gdzieś indziej. Polegać one będą nie na przyjmowaniu informacji, ale na doświadczeniu pewnych sytuacji.

Do Boga zwracamy się słowami „Ojcze nasz”. Ważne są informacje, jaki jest ten Ojciec Niebieski, ale ważniejsze będzie, jakie mamy doświadczenie własnego ojca i wszystkich ważnych osób w naszym życiu. Będą się do nich zaliczać nasi rodzice, dziadkowie, starsze rodzeństwo, ktoś, kto się nami opiekował, gdy byliśmy mali, nasi wychowawcy i nauczyciele - zwłaszcza ci na początku naszej szkolnej „kariery”. Nie chodzi tutaj o to, że byli osobami, które nas nie kochały, czy prześladowały (choć mogło i tak się zdarzyć). Chodzi raczej o ludzkie braki tej miłości, o bezwiedne okazywanie nam miłości, która obciążona jest warunkami

Wyjaśnijmy to na przykładzie. Najpierw miłość warunkowa.

Ojciec kocha swojego syna, bo przynosi piątki i szóstki, nie jest beksą, na podwórku potrafi walnąć z kopa tym. którzy go zaczepiają (czy cokolwiek innego)
Matka kocha córkę, bo ta zawsze mówi, gdzie idzie, ma z nią świetny kontakt. Matka wie, że dziewczyna jest odpowiedzialna i nie narobi głupstw (czy cokolwiek innego).
Chłopak kocha dziewczynę, bo ta ma niepospolitą urodę, zadarty nosek i długie rzęsy, jest oczytana i wysportowana (czy cokolwiek innego).
Dziewczyna kocha chłopaka, bo jest dżentelmenem, dba o linię, jest ładnie opalony i uważnie słucha jej opowieści (czy cokolwiek innego).
We wszystkich tych przypadkach mamy do czynienia z miłością pod pewnymi warunkami Kocham cię, bo..., kocham cię, jeśli..., kocham cię, bo spełniasz moje wymagania.

A teraz miłość bezwarunkowa. I tu tylko jeden przykład, bo jest to miłość, którą w doskonałym stopniu posiada tylko Bóg.
Jesteś wzorowym chrześcijaninem, grzecznie zachowujesz się na religii, chodzisz do kościoła, modlisz się rano i wieczorem. Bóg cię kocha. Jesteś ostatnią miernotą, życiowym nieudacznikiem, niczego nie potrafisz, nic nie osiągniesz. Bóg cię kocha. Jesteś zbrodniarzem, bandytą bez żadnych uczuć. Bóg cię kocha.
Bóg cię kocha, bo jego miłość jest bezwarunkowa. Bóg cię kocha, nie dlatego, że na tę miłość zasługujesz, ale dlatego, że po prostu jesteś. Nie musisz nic robić, by zasłużyć na miłość. Chcę być dobrze zrozumiany. Nie wolno myśleć, że Panu Bogu jest obojętne, jak żyjesz - dobrze czy źle. On czasami gorzko płacze lub wrze gniewem, jak widzi twoje życie, ale nie przestaje cię kochać.
I to jest podstawowa prawda chrześcijaństwa - Bóg jest miłością. Gdy uwierzymy tej prawdzie stajemy się dziećmi Bożymi. Gdy nie wierzymy w tę miłość, to religia staje się dla nas tylko obowiązkiem, smutnym ciężarem. A my stajemy się nie dziećmi, a niewolnikami. A Bóg nie chce niewolników, ale synów.

Zapamiętaj! Są dwa rodzaje miłości:
Kocham, bo…
Kocham.
Bóg cię kocha tym drugim rodzajem miłości.

 Studium Biblii

Odpowiedz na pytania, wykonaj polecenia:

1. Kim jest Bóg według Biblii? 1J 4,8 ............................................
2. Kim mamy być dla Boga, przez Jego wolę i miłość? Ef 1,5 ……………….....
……………………………………………………………………………………
3. Jakie przypowieści zamieszcza św. Łukasz w piętnastym rozdziale swojej Ewangelii? Łk 15 ...........................................................
……………………………………………………………………………………
4. Przeczytaj te przypowieści. Łk 15
5. Czego uczy przypowieść o marnotrawnym synu? Łk15, 11-24 Napisz własnymi słowami. ................................................................................................
……………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………
6. Przeczytaj Hymn o miłości św. Pawła. 1Kor 13
7. Przeczytaj raz jeszcze ten fragment. Masz w nim zawarte cechy prawdziwej miłości: „Miłość cierpliwa jest, [miłość] łaskawa jest. Miłość nie zazdrości, [miłość] nie szuka poklasku, [miłość] nie unosi się pychą; (...) (miłość] nie szuka swego, [miłość] nie unosi się gniewem, [miłość] nie pamięta złego; [miłość] nie cieszy się z niesprawiedliwości, lecz [miłość] współweseli się z prawdą. (1Kor 13,4-6)
8. Spróbuj poznać prawdziwy obraz Boga. Przepisz powyższy fragment zastępując słowo „miłość” słowem „Bóg”. Tam gdzie trzeba zmieniamy końcówki wyrazów. ...............................................................................................
……………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………

9. Jeszcze raz przepisz powyższy fragment. Tym razem zastąp słowo „miłość” swoim imieniem. Tam gdzie trzeba zmieniamy końcówki wyrazów.
................................................................................................................................
……………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………
Masz obraz tego, do czego jesteś wezwany, a jednocześnie widzisz ile ci brakuje do prawdziwej miłości.

10. Teksty Łk 15 i 1Kor 13 rozważ w ciągu tygodnia w czasie swojej osobistej modlitwy metodą Lectio Divina (Czytanie duchowne).

Pomyśl

„Człowiek nie może żyć bez miłości. Człowiek pozostaje dla Siebie istotą niezrozumiałą, jego życie jest pozbawione sensu, jeśli nie objawi mu się Miłość, jeśli nie spotka się z Miłością, jeśli jej nie dotknie i nie uczyni w jakiś sposób swoją, jeśli nie znajdzie w niej żywego uczestnictwa.”
Jan Paweł II (Redemptor hominis 10).


Katecheza 4 Sakramenty

Katecheza 4

Sakramenty

Boga możemy spotkać i poznać przez słuchanie Bożego Słowa, możemy z Nim rozmawiać (tym jest właśnie modlitwa). Jest jeszcze jeden ważny sposób, poprzez który doświadczamy spotkania z Bogiem i Jego łaski. Są to sakramenty.

Jest siedem sakramentów. Według Katechizmu Kościoła Katolickiego dzielą się na następujące grupy (nazwy wg KKK):
Sakramenty wtajemniczenia chrześcijańskiego:
1. sakrament chrztu, 2. sakrament bierzmowania, 3. sakrament Eucharystii.
Sakramenty uzdrowienia:
4. sakrament pokuty i pojednania, 5. sakrament namaszczenia chorych.
Sakramenty w służbie komunii i posłaniu wiernych:
6. sakrament święceń, 7. sakrament małżeństwa.

Sakramenty to widzialne znaki niewidzialnej łaski. Bóg posługuje się tym, co zwykłe (chleb, wino, woda, olej, słowo), by nadać temu inne znaczenie. Więcej - inną (odnoszącą się do Boga) rzeczywistość.
Nasze zmysły zatrzymują się tylko na tym, co można zobaczyć, usłyszeć i poczuć, ale sakrament jest czymś głębszym, czego dotyka tylko wiara. Dlatego dla owocności sakramentu potrzebna jest prawdziwa i głęboka wiara. Bez wiary człowiek nie doświadczy Bożej łaski, choć rzeczywiście Bóg tej łaski będzie udzielał.

Dziewczynie i chłopakowi, gdy spotykają się na randce z ukochanym, ukochaną, nie wystarcza fakt, że się spotykają, że mogą się słyszeć, że mogą rozmawiać. Zapragną dotyku, wzięcia się za ręce, przytulenia, pocałunku.

Jezusowi, który spotyka się z człowiekiem także nie wystarcza to, że mówi do człowieka, nie wystarcza też to, że człowiek mówi do Niego. Jezus chce czegoś więcej – chce jeszcze większej bliskości, chce dotknięcia, chce pocałunku.

Można powiedzieć, że sakramenty to takie „dotknięcia” (albo nawet „pocałunki” Pana Boga, które w życiu człowieka wierzącego owocują oczyszczeniem, umocnieniem, pocieszeniem, uzdrowieniem.

Zajrzyj do Biblii

Kontynuuj praktykę czytania duchownego (Lectio Divina – sposób masz podany w poprzednich materiałach). Zacznij w ten sposób czytać Ewangelię Marka i List do Rzymian. Proszę czytać te teksty na zmianę – jednego dnia Ewangelię, drugiego List. Zachęcam do czytania każdego dnia. Obowiązkowo jednak należy zostawić 10 wpisów do niniejszych materiałów (5 z Ewangelii i 5 z Listu). Po naszej modlitwie wpisujemy werset/fragment, który na modlitwie nas poruszył i stał się podstawą naszej medytacji danego dnia. Przepisany tekst oznaczamy podając po skrócie księgi numer rozdziału i wersetu. Jeśli posługując się tą metodą przeczytałeś Księgi do końca – zacznij od początku.

Dzień I ..........................................................................................................
..........................................................................................................Mk    ,
Dzień II .........................................................................................................
..........................................................................................................Rz    ,
Dzień III .......................................................................................................
..........................................................................................................Mk    ,
Dzień IV ........................................................................................................
..........................................................................................................Rz    ,
Dzień V .........................................................................................................
..........................................................................................................Mk    ,
Dzień VI ........................................................................................................
..........................................................................................................Rz    ,
Dzień VII ......................................................................................................
..........................................................................................................Mk    ,
Dzień VIII .....................................................................................................
..........................................................................................................Rz    ,
Dzień IX .......................................................................................................
..........................................................................................................Mk    ,
Dzień X .........................................................................................................
..........................................................................................................Rz    ,

Odszukaj następujące fragmenty, w miejscu po skrócie biblijnym jednym zdaniem określ treść fragmentu (np. daj tytuł), następnie odpowiedz na dodatkowe pytanie:

1. Mk 2,1-12 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Co Jezus zobaczył w niosących chorego? Mk 2,5 . . . . . . . . . . . . . . .
2. Mk 3,1-6 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Co było przyczyną smutku Jezusa? Mk 3,5 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
3. Mk 5,1-20 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Jak określono Jezusa? Mk 5,7 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
4. Mk 5,21-34 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Co ocaliło kobietę? Mk 5, 34 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
5. Mk 7,31-37 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Co znaczy Effatha? Mk 7, 34 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
6. Mk 10,46-52 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Jak wołał syn Tymeusza? Mk 10, 47 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Twoja spowiedź i Msza Św.

Na początku swojego życia przyjąłeś sakrament chrztu, obecnie przygotowujesz się do bierzmowania. To jednorazowe wydarzenia, ale ich skutki trwają przez całe życie. Znaczy to, że łaska chrztu świętego towarzyszy ci przez całe życie. Podobnie będzie z bierzmowaniem.
Sakramenty, które przyjmujesz częściej to sakrament pojednania i Eucharystia. Mówi się często, że niedzielna Msza Święta to obowiązek chrześcijanina. To prawda, ale czy nie należy spojrzeć na to inaczej? Powinno to być spotkanie dwóch kochających się osób – Boga i człowieka. Czy tak rozumiesz i przeżywasz swój udział w Eucharystii? Jeśli jest inaczej to twoja postawa wymaga nawrócenia.
Każda Eucharystia powinna znajdować swą puentę w przyjmowanej Komunii Świętej. Czy Komunia jest twoją stałą praktyką, czy tylko czymś, co przeżywasz od wielkiego święta (a może w ogóle zaniechałeś tego)?.
Do Komunii Świętej może przystąpić ten, kto wolny jest od grzechu ciężkiego. Od stanu grzechu ciężkiego uwalnia nas spowiedź – sakrament pojednania. Chodzi jednak nie o „zaliczenie spowiedzi”, ale o DOBRĄ spowiedź. Dlatego warto przyjrzeć się warunkom sakramentu pojednania i wyciągnąć odpowiednie wnioski. Możesz oszukać księdza, ale nigdy Boga i samego siebie. Złamanie któregokolwiek warunku czyni twoją spowiedź nieważną i świętokradzką.

1. Rachunek sumienia. (Czy przed spowiedzią pomodliłeś się do Boga z prośbą o poznanie swoich grzechów, czy zadałeś sobie trud przypomnienia swoich grzechów? Czy zrobiłeś to na podstawie przykazań Bożych, kościelnych, przykazań miłości lub w inny sposób – np. czytając pytania rachunku sumienia w książeczce do nabożeństwa? )

2. Żal za grzechy. (Nie chodzi o słowa – bardzo łatwo jest kłamać. Czy naprawdę żałujesz tego co zrobiłeś złego?)

3. Mocne postanowienie poprawy. (Znowu nie chodzi o formułkę, ale o prawdę twojej woli – czy naprawdę chcesz żyć inaczej?)

4. Spowiedź szczera. (Czy wyznałeś szczerze i do końca wszystkie twoje grzechy? Czy nie zataiłeś czegoś albo udajesz przed sobą, że to co robisz nie jest grzechem?)

5. Zadośćuczynienie. (To nie tylko odmówienie pokuty, ale próba naprawienia tego wszystkiego, co zniszczyłeś grzesząc, wynagrodzenia wszystkich krzywd, które wyrządziłeś)

I ostatnie pytanie – najważniejsze. Czy wierzysz w Boga? I w to, że Bóg może ci odpuścić twoje grzechy? Czy twoje spowiedzi są spotkaniem z Bogiem czy tanią komedią, jaką odgrywasz przed księdzem i swoimi rodzicami?

Przed następnym spotkaniem…

Następna katecheza także zacznie się od powtórzenia. Możesz usłyszeć np. takie pytania: Jaki był temat ostatniego spotkania? Wymień sakramenty i podaj definicję sakramentu. Jak można inaczej nazwać spotkanie z Jezusem w sakramentach? Wymień sakramenty wtajemniczenia chrześcijańskiego, sakramenty uzdrowienia, sakramenty w służbie komunii i posłaniu wiernych.

Katecheza 3 - Modlitwa

Katecheza 3

Modlitwa

Czasem można zamilknąć w zachwycie patrząc w oczy ukochanej, ale naturalną i normalną rzeczą jest to, że w czasie randek, w czasie budowania związku, w czasie małżeństwa – rozmawia się.
Jeśli człowiek nie ma uszu i ust to jest wielka bieda. Ani „kocham” nie można powiedzieć, ani „kocham” usłyszeć.
Gdy człowiek chce poznać Jezusa, wejść z Nim w osobisty związek, zawrzeć Przymierze, powinien słuchać tego, co On mówi i sam do Niego (w odpowiedzi) mówić. I to jest właśnie modlitwa.

Modlitwa to rozmowa z Bogiem. W rozmowie używa się uszu i ust - słucha się i mówi się. Zauważ też, że uszu masz parę, a usta tylko jedne. Może to cię przekona, by w swojej rozmowie z Jezusem więcej słuchać a mniej mówić.

Czy ktoś chciałby mieć przyjaciółkę z „jednym uchem i parą ust” (przenośnia). Taką, która słabo cię słyszy (albo wcale), za to gada, gada, gada?

Modlitwą może być twój pacierz, który znasz i odmawiasz. Ale jeśli twój pacierz to odklepywane bezmyślnie formuły albo magiczne zaklęcia mające na Bogu wymusić twoje plany, to jeszcze nie umiesz się modlić, to jeszcze nie wiesz, co to jest modlitwa.

Fundamentem modlitwy jest wiara a istotą jest odpowiadanie na to, co Bóg będzie do nas mówił. Nieprzypadkowo poprzednia nasza katecheza dotyczyła Słowa Bożego. Poprzez słuchanie, czytanie, studiowanie, uczenie się na pamięć, chcemy dotrzeć do Bożego planu, Bożej woli wobec nas. Gdy to poznamy możemy Bogu odpowiadać, możemy z nim rozmawiać. Dlatego tak jest ważne, by nasza modlitwa karmiła się Słowem Bożym, byśmy w czasie modlitwy mieli otwarte nasze duchowe uszy.

Istnieje wiele sposobów, metod modlitwy. Jedną z nich jest lectio divina, czyli czytanie duchowne. Jest to metoda bardzo stara, bardzo prosta i przy wiernym trwaniu przy niej dająca duże owoce. Naucz się jej.

Czytanie duchowne (lectio divina – czyt. lekcjo diwina)

(metoda studium Biblii)

1. Miejsce. Idealne to kościół czy kaplica z wystawionym Najświętszym Sakramentem. W praktyce będzie to każde miejsce, w którym znajdziemy choć odrobinę wyciszenia. Własny dom, własny pokój. Las, strych lub łóżko także będzie dobrym miejscem.

2. Czas. Przynajmniej kwadrans. Dobrze jeśli będzie to pół godziny. Pora dnia nie jest istotna, ważne tylko, byśmy byli przytomni i w czasie modlitwy nie zasnęli.

3. Pozycja w czasie modlitwy. Godna i wygodna. Można w czasie tej modlitwy klęczeć, można siedzieć na małej ławeczce, można też zwyczajnie usiąść na wygodnym krześle przy stole.

4. Tekst. Będą to najczęściej ewangelie, listy, psalmy. Także inne księgi Pisma Świętego.

5. Przebieg. Istotą tej metody jest jej podział na czytanie (lectio), medytację (meditatio), modlitwę (oratio). Całość poprzedzona być powinna chwila wyciszenia, skupienia, prośbą skierowaną do Ducha Świętego o dobre owoce. Na zakończenie powinniśmy podziękować Bogu oraz dokonać refleksji nad naszą modlitwą – jak się czuliśmy, co było dobre w tej modlitwie, a co należałoby w niej poprawić w przyszłości.

6. Lectio. Na czytanie (lectio) wybieramy dłuższy fragment tekstu – przynajmniej jeden rozdział. Nie zakładamy, że przeczytamy go w całości. Może się zdarzyć, że już pierwszy werset będzie tym fragmentem nad którym powinniśmy zatrzymać się dłużej. W czytaniu chodzi bowiem o znalezienie takiego fragmentu (zwykle będzie to jeden werset), który nas poruszy. To poruszenie może mieć bardzo różny charakter. Może to być ciekawość, niezrozumienie, pociecha, piękno, niepokój. Poruszenie jest świadectwem, że ten werset jest dla nas osobiście ważny. Znalezienie takiego tekstu jest sygnałem, że kończy się etap „lectio”.

7. Meditatio. Pierwotne, łacińskie znaczenie tego słowa to „powtarzanie”. W tej części koncentrujemy się na znalezionym urywku. Czytamy go wielokrotnie, powoli, jakby smakując – całość wersetu lub jego fragmenty. Czytając możemy akcentować różne części i wyrazy wersetu. Prawdopodobnie nauczymy się w ten sposób wersetu na pamięć. Powtarzajmy go zatem także w myśli – może nam pomóc zamknięcie oczu. Angażujmy na tym etapie nie tylko rozum ale także i serce.

8. Oratio. Na pewnym etapie medytacji zamienia się ona w modlitwę. Będzie ona miała spontaniczny charakter. Czasami będzie to nasza aktywność, ale możemy też być „porwani” przez Boże natchnienie. Wtedy modlitwa stanie się bardziej działaniem Boga w nas niż naszym działaniem. Trudno przewidzieć, co przyniesie modlitwa, jaki dokładnie charakter i kierunek przybierze. Może to być zarówno przebłaganie, prośba jak i dziękczynienie i uwielbienie.

9. Po zakończeniu cyklu, jeśli starcza nam czasu, możemy go powtórzyć. Kontynuujemy wtedy czytanie do momentu znalezienia kolejnego wersetu, następuje kolejna medytacja i kolejna modlitwa. Długość trwania jednego cyklu jest sprawa bardzo indywidualną. W czasie pół godziny można zmieścić zarówno jeden jak i cztery cykle.

Czytanie duchowne (lectio divina) – w pigułce
Przygotuj się, a następnie:





Zajrzyj do Biblii

Twoim zadaniem związanym ze studium Biblii będzie podjęcie praktyki czytania duchownego (lectio divina). 

Tekst, które weźmiemy do czytania to Pierwszy List św. Jana (1J – taki jest skrót tej księgi, znajdziesz ją pod koniec Nowego Testamentu). Nie pomyl go z Ewangelią Jana (J). Zachęcam do czytania każdego dnia. 

Obowiązkowo jednak należy zostawić 12 wpisów do niniejszych materiałów.

Po modlitwie wpisujemy werset/fragment, który na modlitwie nas poruszył i stał się podstawą naszej medytacji i modlitwy danego dnia. Przepisany tekst oznaczamy podając po skrócie księgi numer rozdziału i wersetu.

Dzień I ..........................................................................................................
...........................................................................................................1J ..,....
Dzień II .........................................................................................................
...........................................................................................................1J ..,....
Dzień III .......................................................................................................
...........................................................................................................1J ..,....
Dzień IV ........................................................................................................
...........................................................................................................1J ..,....
Dzień V .........................................................................................................
...........................................................................................................1J ..,....
Dzień VI ........................................................................................................
...........................................................................................................1J ..,....
Dzień VII ......................................................................................................
...........................................................................................................1J ..,....
Dzień VIII .....................................................................................................
...........................................................................................................1J ..,....
Dzień IX .......................................................................................................
...........................................................................................................1J ..,....
Dzień X .........................................................................................................
...........................................................................................................1J ..,....
Dzień XI .......................................................................................................
...........................................................................................................1J ..,....
Dzień XII ......................................................................................................
...........................................................................................................1J ..,....

Przed następnym spotkaniem…

Następna katecheza także zacznie się od powtórzenia. Możesz usłyszeć np. takie pytania: Jaki był temat ostatniego spotkania? Jak nazywa się metoda modlitwy, którą poznaliśmy? Jak się do niej przygotować? Jakie są jej trzy główne elementy? Czy pacierz jest modlitwą? Jaka księga Biblii były przedmiotem czytania duchownego?


autor: ks. Zbigniew Paweł Maciejewski http://www.ekademia.pl/kurs/bierzmowanie